The Brothers Lionheart

This book has the most brilliant beginning. Narrator Karl is ten, living in poverty in yesteryear Sweden...and he's dying. The moment when he overhears this fact, the terror and sadness are allayed by his wonderful older brother promising him a wonderful time 'on the other side'. But this fabled other world is no land of angels and harps, but an adventurous world of sagas and campfires, the land of Nangiyala.
(Spoiler alert) Yet things don't quite work out that way; after a house fire, in which the elder 'Lionheart' brother, Jonathan, saves his invalid sibling's life, it is in fact he who arrives there first. When Karl eventually meets him, it is in a glorious land, but one ravaged by an evil force...
A bit CS Lewis, but the reader can't show more help seeing similarities with the rise of Nazism: evil overlords in helmets building walls, enforcing curfews, issuing death sentences and despoiling the villagers; locals turning traitor...albeit with dragons, sea serpents etc adding to the drama.
Certainly a religious sub-text, which the reader can engage with or ignore.
And an absolutely brilliant and beautiful ending, which takes the reader (who thinks all is now well) entirely by surprise. Fabulous! show less

”Men då sa Jonatan att det fanns saker som man måste göra, även om det var farligt. ’Varför då’, undrade jag. ’Annars är man ingen människa utan bara en liten lort’, sa Jonatan.”

Vad säger man egentligen om en bok som denna? Det är inte endast en av Astrids allra bästa, utan det är utan tvekan en av de bästa böckerna någonsin. Det är bara så. Den är vacker, tragisk och alldeles fantastisk. Det finns få böcker som hanterar döden men även modet på ett sätt som Astrid gör i Bröderna Lejonhjärta och det gör ont i mig av att veta att det faktum att det är en svensk barnbok gör att alldeles för få läser den - vissa böcker ska läsas av så många som möjligt, och det här är en sådan bok.

Jag show more minns vilket intryck den gav på mig som barn, speciellt tillsammans med filmen; både gällande döden, som jag likt Astrid anser att barn faktiskt behöver få bearbeta och fundera kring, men även modet och just det som Jonatan säger. "Annars är man ingen människa utan bara en liten lort." Det handlar inte om det dumdristiga mod som ofta representeras i form av Gryffindor, utan modet att säga ifrån och stå upp för det som är rätt. Det känns som något som är oerhört relevant även idag, och något fler borde anamma i en tid av starka högervindar. show less

I highly recommend this book if you need an emotional, cathartic release like a small sob.
Even if you don't need a sob I still recommend it because it's too damn good and timeless.
Who knew the same author of Pippi Longstocking could write such a marvelous story filled to the brim with death, sacrifice, symbolism, courage, oppression fighting, disease, camaraderie and a dragon.
It's unusually dark for a children's book, but that doesn't say much because the times have changed. It seems like almost everything has to be 'dark' to be relevant.
The contrasting themes in the novel are satisfyingly complimentary- where there is death there is life, where there is disease there is healing, where there is light there is darkness, where there is show more fear there is courage and so on. The symbolism is on point and profound. One of the things I loved the most about this book book is deliberately ambiguous and open ended- which makes the reader consider how much of the plot is in fact 'real', keeping open a possibility that the entire story may just be a fever dream.
My Swedish friend personally mailed me this book from Sweden- and we had conversations about how when this book was published there was a controversy of worried people believing this book promoted suicide, but that was the farthest from the truth that could ever be. In fact, it promotes quite the opposite: Strength in pain, and endurance is more commendable and righteous than giving in or becoming complacent.
There is so much more I can say about this short book but I conclude with go read it yourself. show less

Echt één van de mooiste boeken die ik in tijden heb gelezen. Het is me door meerdere mensen aangeraden als hun favoriete jeugdboek en ik denk dat het de mijne ook zou zijn geweest als ik de kans had gehad het te lezen als kind. Het verhaal draait om twee broers die elkaar door dik en dun zo liefdevol bejegenen, hun relatie is het hart van het boek en ook zeker hartverwarmend. Het grootste gedeelte van het verhaal speelt zich af een fantastisch hiernamaals: Nangijala. Hier lijken de broers na hun overlijden op aarde een nieuw, licht en eenvoudig bestaan op te kunnen bouwen. Al snel blijkt hun prille leven op zijn kop te worden gezet door een dictator die hun vallei wil veroveren. In de strijd tussen onderdrukking speelt een leger, een show more verzet, een draak en een reuzeslang een rol. Dit is voor onze hoofdpersoon allemaal veel te spannend, maar dankzij zijn grote broer voelt hij zich dusdanig gesterkt om met dan wel voor hem zich er een weg door heen te banen. Naast spannend, eerlijk, fantasierijk, mooi en liefdevol, is het boek ook door en door verdrietig. De broers willen gewoon een rustig en vredig leven en kunnen dit zelfs in het hiernamaals niet vinden. De personages laten je niet los en brengen het verhaal compleet tot leven! Prachtig om te lezen♡ show less

A boy dies while saving his chronically ill little brother from a fire, and the younger one follows him in death soon after. They find themselves in an afterlife world just as the older boy had described in tales to the younger, and they fight on the side of good against the evil tyrant of the land. It's a sweet story and very well told, and I very much enjoyed it right up to the ending, which make me deeply uncomfortable. The close relationship between the boys is lovely up to a point, but I'm troubled by the message sent to young readers at the end. Vague, I know, but, well, spoilers.

В сборник вошли повести-сказки "Мио, мой Мио", "Братья Львиное Сердце" и "Ронья - дочь разбойника". Этим сказочным повестям в полной мере свойственна та искренность и простота, с которыми писательница говорит детям о любви и смерти, о верности и предательстве. В сложных, подчас трагических событиях участвуют герои Линдгрен, но нет такой силы, что заставила бы их уступить злу.

Another beautiful story by one of my favourite authors. I "discovered" Astrid Lindgren by reading stories to my two daughters so many years ago. I still enjoy reading them for myself today.