Wim Daniëls

This book is not one that your read in one sitting, from cover to cover.
It is a book to leaf through, to read, put away, read a bit again and then say I'm done with it.

I've done that. The introduction is interesting and gives a good idea of how and why the expressions were collected and what the criteria were to include them in this book or not.
I think I might just send the author (like he requested) one or two of the 'home language' expressions we use, for the next book that will be show more issued. Maybe they'll be used :-)
It is a nice book. I've seen interesting expressions, new ones, ones I know and even one we use too. I won't even try to translate, because that would get me nowhere. Wouldn't be funny and would completely miss the point.

But, if you like languages and there's a book like this for your language, I recommend you leaf through it. You never know what you find :-) show less

Het is wat mij betreft wat behelpen met de Boekhandelaar van Bologna. Op zich schrijft Wim Daniëls een toegankelijk verhaal, waarin hij vrijwel drempelloos zijn lezers meeneemt naar het begin van de 16e eeuw, waarin Arnoldus Arlenius eerst wordt geboren en daarna via de universiteit van Leuven zijn weg vindt naar Italië, waar hij het boekenvak ingaat, zowel als handelaar als drukker, al lijkt hij zélf niet actief betrokken bij het drukproces.
Arlenius' leven is niet heel erg show more gedocumenteerd, al lijkt Daniëls alles wat hij kon vinden wel gebruikt te hebben. Om er toch nog een leesbaar boek van te maken, bewandelt hij wat zijpaden, die niet alle even legitiem zijn opgenomen in dit boek. Een aantal keer moeten we het als lezer dan ook doen met een opmerking als 'Arlenius zou deze persoon ontmoet kunnen hebben', of in het geval van Erasmus: de kans bestaat dat er ergens een moment was dat ze op dezelfde stoeptegel hebben gestaan, ook al zat er vijftien jaar tussen. Maar nu chargeer ik...
Het boek van Daniëls leest lekker, en daarom neem je sommige wat vage aanknopingspunten voor lief. En - omdat ik aanneem dat de gemiddelde Aarle-Rixtenaar zijn eigenlijke doelgroep is geweest - het is een manmoedige poging bibliofilie op een nette manier aan de man te brengen. show less

Soms vermakelijke columns en soms beetje vergezochte verhalen van iemand die zich blijkbaar graag hoort vertellen. Maar onthoud: niet elk verhaal is grappig, vermakelijk of constructief, alleen maar omdat een paar kreten, motieven, woorden of ideeën bij elkaar te lijken horen... Wel een handig boekje voor in de trein en op de plee.