Griet Op de Beeck

Erg mooi, dit verhaal - het kon echt gebeurd zijn en in het leven van "sommigen" is het ook echt gebeurd.... Knap beschreven hoe ontkenning werkt en hoe mensen die niets doen zoveel schade veroorzaken. Hoe je als slachtoffer ook ontkent - aan jezelf gaat twijfelen en daarmee herstel van schade steeds weer tegenhoudt, ook als je daar zelf aan onderdoor dreigt te gaan. Het kon echt gebeurd zijn, daarom alleen jammer dat het einde zo onbeslist is ... of is het juist een zegen dat je je eigen show more einde erbij kunt fantaseren... over wat er na die koude februari gebeurt met iedereen? show less

Ontroerend verhaal over drie fases in het leven van een vrouw. Knap gevonden toon van het kleine meisje, de jong volwassene en de volwassen vrouw: dezelfde persoon en toch anders. De andere personen zijn heel goed gekarakteriseerd, de narcistische regisseur, de egoistische vriend, de neurotische Marie. Vol met kleine, vreemde zinnetjes die ongelooflijk raak zijn:
"Misschien is boosheid alleen maar binnenstebuiten gedraaid verdriet"
"Vaak vragen mijn gedachten zich knarsend af of ze wel de show more goeie zijn"
"Marie kijkt naar mij, ik glimlach terug, dat gebeurt vanzelf, zoals honden een stok gaan halen"
"Zo doen wij dat in dit gezin, wij zijn het met elkaar eens, want wij houden van mekaar"
"In de laatste fase van ons leven moeten we opeens ons bord weer leegeten"
"Ze trekt haar mond in een brede glimlach en zegt jubelend goedemiddag, alsof ze prozac neemt, maar de juiste dosis nog niet heeft gevonden"
"en heel even laat ik nooit meer los"
"In halve zinnen zitten meestal de grootste waarheden"
"Er vallen vogels uit de hemel, achter gevels barsten spiegels, een bromfiets rijdt mij rakelings voorbij. En straks, straks valt de nacht"
Enzovoorts. Er schuilt een dichter in deze auteur. show less

Wat een verrassing, dit boek. Prachtig geschreven vanuit vijf hoofdpersonen. De echte hoofdpersoon is naar mijn idee Eva, een vrouw om van te houden. Ik moest er om lachen en om huilen. Je leest het verhaal steeds met de blik van een ander, waardoor alle personen van diverse kanten belicht worden. Je moet al lezend steeds je beeld bijstellen. Het maakt me nieuwsgierig naar haar andere boek.

Left a widow after 49 years of marriage, Olivia surprises herself and shocks her rather conservative daughter by volunteering to go and teach in a refugee camp in Africa. The reader will probably be a little bit less surprised than she is to find out that she is still young enough to fall in love...

Basically a romance, but quite an intelligent, funny and touching one, cleverly and economically constructed. And it gently challenges a few of our received ideas about age, race and migration, show more although it's hardly a protest novel. Looks like a good, safe choice for Boekenweek. show less