Jessica Durlacher

Es ist alles andere als Liebe auf den ersten Blick. Als sich Max Lipschitz und Sabine Edelstein im Amsterdamer Anne-Frank-Haus zum ersten Mal begegnen, ist die "Geschwätzigkeit" der jungen Jüdin dem Ich-Erzähler sogar zuwider. Aber Sabines Blick unter "bösen schwarzen Augenbrauen" bleibt Max dennoch in Erinnerung: Ein "Wir-sitzen-alle-im-selben-Boot-Blick", der erst beim zweiten Treffen faszinieren wird. Danach beginnt Max sich umso intensiver für Sabine zu interessieren, deren show more Verwandtschaft eine ebenso schreckliche KZ-Geschichte wie seine eigene erlitten hat. show less

Om het boek alleen maar te beschouwen als een literaire thriller, is een veel te karig uitgangspunt. Alle ingrediënten voor zo’n interpretatie zijn overigens wel aanwezig: de hoofdpersoon Sara wordt op een brute wijze aangerand en vervolgens wordt zij en haar gezin midden in de nacht slachtoffer van een uiterst gewelddadige roofoverval.
De horizon waaronder het verhaal zich afspeelt is echter breder doordat ook het levensverhaal van de hoofdpersoon een belangrijke rol speelt in de show more ontwikkeling van het verhaal. Als kind van ouders die de verschrikkingen van de holocaust hebben overleefd, leeft Sara voortdurend in een proces van een zekere onthechting die het gevolg is van de sterke zorg die haar vader voor zijn gezin had. Na zijn overlijden worden alle latere gebeurtenissen gekoppeld aan zijn afwezigheid en de stolp van zorgzaamheid. Wanneer haar -in Amerika studerende- zoon besluit om zich bij het Amerikaanse leger te melden om tegen ’het kwaad’ te gaan strijden is haar weerstandsvermogen vrijwel verdwenen. Tegenover haar door de overval ernstig getraumatiseerde dochter staat zij met lege handen.
Wraak zou haar enige wapen nog kunnen zijn, ware het niet dat de herinneringen aan haar vader en zijn sporadisch vertelde herinneringen, deze valkuil gesloten kunnen houden.

Zo herinnert zij zich het moment waarop haar vader plotseling tegen haar zei:
'Wat ik je nu ga vertellen, is echt gebeurd. Ik was in het kamp, en ik had zo'n honger, ik was aan het afglijden. Ik voelde niets meer, wist niet meer wie ik was, en toen heb ik het gedaan: ik heb brood gestolen van kameraden die aan het sterven waren. Ik was bijna een muzelman. Zonder wroeging, helemaal zonder gevoel. Dat brood kon hen niet meer redden, dat weet ik ook wel. Ik heb me er jarenlang slecht over gevoeld dat ik dat heb gedaan. Maar de ironie is dat ik juist door het eten van dat brood mijn schaamte terugkreeg, mijn geweten. Saar, in tegenstelling tot wat veel mensen denken verheft leed niet. Integendeel. Verheffing is slechts weinigen gegund - voor een beetje verheffing zijn tijd, aandacht, voedsel en rust onmisbaar, al is het maar een beetje. Leed corrumpeert.'

En ja, het boek is spannend; verhaallijnen worden op een indrukwekkend fraaie wijze bij elkaar gebracht maar het perspectief wordt bepaald door die anekdote.
Het boek is ‘filmisch’ geschreven, lezend monteer je de beelden en ontstaat er een knap gecomponeerde roman met een bijzondere zeggingskracht.

Chapeau !! show less

De Stem speelt zich af tegen de achtergrond van de grote gebeurtenissen die dit millennium inluidden – een rijke roman met een stuwende kracht, over familie, loyaliteit, en het grote offer dat engagement van mensen vraagt.
Een vrome Somalische asielzoekster komt als oppas in dienst bij het gezin van Zelda en Bor, en ontpopt zich tot hun verbazing als een fenomenale zangeres. Haar naam is Amal. Ze is zo goed dat Zelda en Bor haar opgeven voor de populaire talentenshow De Stem.

De hoofdpersoon van De Held, Sara Silverstein, heeft veel gemeen met Jessica. Ze schrijft, heeft een gezin dat belangrijk voor haar is, en een familie met akelige oorlogservaringen. Ze loopt hard en wordt op een van haar runs aangevallen en verkracht.

Dan wil haar zoon gaan vechten in het Amerikaanse leger. Een tijdje later dringt afschuwelijk geweld haar huis binnen.

Door deze diep schokkende ervaringen, die nog eens bovenop haar confrontaties met die oorlog gestapeld worden, komt ze voor show more een cruciaal dilemma te staan: gedwee buigen of meedogenloos terugslaan? show less